Kanonierki

[Napoleon]

Kolejna niemiecka kanonierka Eber (pojedynczy okręt). Zbudowana w 1887 roku. Wyporność 580 ton, prędkość 11 węzłów. Wymiary: 48,5 x 8 x 3,8 m. Uzbrojenie: 3x105 BL, kilka lekkich 37 mm. okręt uległ zniszczeniu w marcu 1889 roku w porcie Apia na Samoa podczas tajfunu (tego samego podczas którego zniszczeniu uległ też Adler).

[Napoleon]

Brytyjskie "flatiron gunboats" typu Ant/Gadfly/ (zbudowano jeszcze pojedyncze Plucky i Staunch oraz stanowiące wersję rozwojową typu Ant/Gadfly, nieco większe, dwie jednostki: Bouncer i Insolent). Pierwszy zbudowany został Staunch w 1867 roku, potem Plucky w 1870. Jednostki typu Ant zbudowane zostały w latach 1870-1874 (w sumie 20 sztuk) a Gadfly (4 okręty) zwodowane zostały wszystkie w 1879 roku. Ostatnie Bouncer i Insolent zeszły na wodę w roku 1881. Staunch miał wypornośc 200 ton, Plucku 212 ton, pozostałe zaś 254 tony (poza dwoma ostatnimi - 265 ton). Prędkość wszystkich wynosiła 7,5-8,5 węzła. Wymiary: 22,9 x 7,6 x 2 m (Staunch), 24,4 x 7,7 x 1,9 m (Plucky), 25,9 x 8 x 1,8-2 m (24 jednostki). Podobne wymiary miały też Bouncer i Insolent, były tylko o 0,7 m dłuższe. Uzbrojenie dwóch pierwszych stanowiła jedna armata 229 ML, pozostałych 1 armata 254 ML.
Okręty te zaplanowano jako pływające stanowiska ciężkiej armaty i przeznaczono do obrony wybrzeża. Nie miały zbyt wielu zalet. Ze względu na taniość takowe "flatiron gunboats" zbudowano dla wielu marynarek (w różnych rozmiarach), ale w praktyce okazało się, że z tak małego okrętu trudno jest trafić w cel. Odrzut armaty sprawiał, że w zasadzie po każdym strzale trzeba było ustawiać okręt na nowo, z chybotliwego pokładu trafić zaś nie było łatwo. Pozostawały w służbie jednak bardzo długo. Sporą część później przezbrojono w nowoczesną artylerię, niektóre okręty dotrwały do czasów I wojny.wykorzystywano je do zadań pomocniczych, szkolnych, niekiedy jednak nawet bojowych. Pierwsze zaczęły być wycofywane ze służby na początku XX wieku, ostatnie trafiły na złom wkrótce po zakończeniu I wojny.

[Napoleon]

Portugalska kanonierka Zambezie (podobna do typu Rio Lima). Zbudowana w 1886 roku. Wyporność 630 ton, prędkość 10 węzłów. Wymiary: 44,5 x 8 x 3,6 m. Uzbrojenie: 1x152/26 BL, 2x102/27 BL, kilka lekkich (później modyfikowane). Konstrukcja mieszana. Wycofana ze służby w latach 20.

[Napoleon]

Portugalskie kanonierki Liberal i Zaire. Zbudowane w Anglii w 1882 roku. Wyporność 550 ton, prędkość 10 węzłów. Uzbrojenie: 1x152/26 BL, 2x102/27 BL, kilka lekkich.

[Napoleon]

Brytyjskie kanonierki typu Condor (Condor, Falcon, Flamingo i Griffon) zwodowane w latach 1876-1877. Wyporność 770-780 ton, prędkość 11,5 węzła. Uzbrojenie: 1x178 ML, 2x160 ML, potem także kilka mitraliez. W połowie lat 80 Griffon i Flamingo, zamiast armaty 178mm otrzymały 2x127/25 BL. Wymiary: 44,7 x 9 x 4 m. Konstrukcja mieszano (żelazno-drewniana). Condor został wycofany ze służby pod koniec lat 80, reszta na początku lat 90. Condor, pod dowództwem lorda Beresforda (późniejszego antagonisty Fishera), odznaczył się podczas bombardowania Aleksandrii.

[Napoleon]

W ramach przerywnika, dziwoląg - czyli francuska mała kanonierka Gabriel Charmes. Przykład na brak wyobraźni i zdrowego rozsądku (rzecz często u ludzi spotykana, także tu na forum - w tym przypadku dowód i na to, że także wśród ludzi na czołowych stanowiskach w państwie, co akurat nas nie powinno dziwić). Produkt "młodej szkoły" adm. Aube zbudowany za czasów gdy był ministrem marynarki. Komuś się wydawało, że można na kadłubie torpedowce ustawić armatę średniego kalibru i będzie OK. Nie było, co szybko się okazało. Okręt okazał się kompletnie nieudany. Więc na jednej takiej jednostce się skończyło (później przeznaczono ją do zadań pomocniczych). Zbudowana w 1886 roku. Wyporność 73 tony, prędkość 19 węzłów (realnie nieco mniej). Wymiary: 41,9 x 3,8 x 2 m. Uzbrojenie to pojedyncza armata 138/30 BL umieszczona na dziobie. Wycofany ze służby na początku XX wieku. Okręt nazwano na część zmarłego przedwcześnie dziennikarza, który bardzo aktywnie popierał pomysły "młodej szkoły" publikując wiele tekstów na ten temat. I przyczyniając się do jej popularyzacji.

[Napoleon]

Greckie kanonierki typu Achelaos - Achelaos, Alpheos, Eurotas, Peneos. Zbudowane w W. Brytanii w latach 1884-1885. Konstrukcja żelazna. Wyporność: dwie pierwsze jednostki 400 ton, dwie drugie 420 ton. Prędkość 10-10,5 węzła. Wymiary: 40 x 7,4-7,5 x 3,5-4 m. Uzbrojenie: 2x95 BL, kilka działek 37 mm. Wycofane ze służby po I wojnie (niektóre pełniły jeszcze później zadania pomocnicze).

[Napoleon]

Argentyńskie kanonierki Parana i Uruguay. Pierwsza zwodowana w 1873 roku, druga w 1874, obie w służbie w 1874. Wyporność 515 ton, prędkość 11 węzłów. Uzbrojenie: 2x160 ML (potem tylko 1), 2x95 BL. Konstrukcja żelazna. Na początku lat 90 oba okręty przezbrojone zostały w nowe armaty 120mm QF (po 2 sztuki) i kilka lekkich. Parana w 1900 roku przebudowany został na transportowiec - nazwę zmieniono mu na Piedrobuena (rozbił się w 1921 roku). Uryguay na początku XX wieku przekształcony został w jednostkę pomocniczą. Przetrwał do dnia dzisiejszego i odbudowany pełni rolę okrętu-muzeum.
Oba okręty niekiedy były klasyfikowane jako korwety - ale to nieporozumienie. To były kanonierki.

[Napoleon]

Argentyńskie kanonierki typu Pilcomayo (pozostałe to: Burmejo, Republica i Constitucion). Zbudowane w typie "flatiron gunboats". Wszystkie wodowane zostały w Anglii w 1875 roku, w służbie od 1776. Wyporność 420 ton, prędkość 9,5-10 węzłów. Wymiary: 32 x 9,1 x 2,4 m. Uzbrojenie: 1x279 ML, 2 małe. Dwie pierwsze pod koniec lat 90 przekształcone zostały na jednostki pomocnicze (jednostka ratownicza i transportowiec), pozostałem przebudowano na transportowce na początku XX wieku.
Niestety, mam tylko zdjęcia Republici.

[Napoleon]

Brytyjskie kanonierki typu Britomart - 16 jednostek (zamówiono 20, ale z 4 zrezygnowano w trakcie budowy) o drewnianej konstrukcji zbudowanych w latach 1860-1867. Wyporność 330 ton, prędkość 9 węzłów. Wymiary: 37,2 x 6,7 x 2,4 m. Uzbrojone w 2x68f SB (dz. haubiczne Paixhansa) wymienione później na 2x160 ML (choć na zdjęciu Herona z 1867 roku sprawia on wrażenie, że est uzbrojony w 1x178 ML i 1x160 ML; teoretycznie było to możliwe). Jednostki wywodziły się z kanonierek krymskich. Okazały się całkiem użyteczne i sprawdziły się w służbie w koloniach. Trinculo zatonął we wrześniu 1870 roku koło Gibraltaru po zderzeniu ze statkiem handlowym. Pozostały były sukcesywnie wycofywane od drugiej połowy lat 70 (ostatnie na początku lat 90).

[AvM]

Przynajmniej na kolorowo

[Napoleon]

Obrazek ładny i chyba przedstawia kanonierkę Farcy. Zbudowana w 1869 roku wzięła udział w walkach pod Paryżem z Prusakami a potem walczyła podczas Komuny Paryskiej. Nazwa pochodziła od francuskiego oficera marynarki - konstruktora tych dziwnych jednostek. Według tego projektu zbudowane zostały dwie kanonierki Revolver i Mitrailleuse (też w 1869 roku), potem przetransportowane do Indochin (bardzo aktywnie i z powodzeniem walczyły z Chińczykami i Czarnymi Flagami w latach 1883-1885). Wyporność 48 ton, prędkość 6,5 węzła. Wymiary: 15,9 x 4,6 x 1,1 m. Uzbrojona początkowo w 1x240 BL (!). Oczywiście armata ta okazała się za ciężka na tak małą jednostkę, więc przezbrojono ją w 1x194 BL ale i to uzbrojenie nie było odpowiednie. Ostatecznie, w Indochinach, okręty te uzbrojone były w 1x138 BL i mitraliezy. Konstrukcja żelazna. Wycofane ze służby na przełomie lat 80/90. W czasie wystawy światowej w 1889at. roku zbudowano kanonierkę Farcy (nieco mniejszą niż okręty w/w) na potrzeby wystawy, jako eksponat. Po czym przetransportowano ją w jej teren, co było sporym osiągnięciem technicznym. Nie wiem co się z nią stało po wystawie, ale to już okręt wojenny nie był.

[Napoleon]

Brytyjskie kanonierki typu Ariel. 9 jednostek zbudowanych w latach 1871-1873. Wyporność 430-440 ton, prędkość 9,5-10 węzłów. Wymiary: 38,1 x 6,9-7 x 3-3,2 m. Uzbrojenie: 2x160 ML, 2x95 BL. Konstrukcja mieszana. Jako jedne z pierwszych miały zamontowane maszyny compound. Wycofane w końcu lat 80 - na początku lat 90.

[Napoleon]

Brytyjskie kanonierki typu Forester, będące wersją rozwojową typu Ariel. 12 okrętów zbudowanych w latach 1874-1878. Wyporność 455 ton, prędkość 10 węzłów. Wymiary: 38,1 x 7,2 x 2,6-3,2 m.
Uzbrojenie jak typ Frolic. Konstrukcja mieszana. W późnych latach 80 wymieniono na nich armaty 160 ML na 127 BL i 95 BL na 102 BL. Ze służby zaczęły być wycofywane pod sam koniec lat 80, ostatnie dotrwały jednak po początków XX wieku.
W zasadzie, nie mam tylko zdjęcia jednostki "tytułowej".

[Napoleon]

Kolejna wersja rozwojowa kanonierek Ariel/Forester - kanonierki typu Banterer. W latach 1880-1882 zbudowano ich 11 sztuk. Wyporność 465 ton, prędkość 9,5-10 węzłów. Wymiary: 38,1 x 7,2 x 3,1m. Uzbrojenie jak pozostałych jednostek (analogicznie zmiany uzbrojenia). Kanonierka Wasp uległa rozbiciu u wyb. Donegal w 1884 roku. Pozostałe w większości wycofane zostały ze służby na początku XX wieku.

[Napoleon]

Brytyjskie kanonierki Albacore, Mistletoe i Watchful. Wszystkie wodowane w 1883 roku. Wyporność 560 ton, prędkość ok. 10,5 węzła. Wymiary: 41,2 x 7,9 x 3,1 m. Uzbrojenie: 2x127/25 BL, 2x102/27 BL, potem tez kilka małych. Konstrukcja mieszana. Pierwsze kanonierki brytyjskie uzbrojone w artylerię BL. Wycofane ze służby jeszcze przed I wojną.